احمد اسمعلی

ین پژوهش با هدف ارائه مدل علّی خودشیفتگی سایبری در فضای مجازی، بر اساس عزت نفس جسمانی، شایستگی اجتماعی و هو ی ت اجتماعی کاربران انجام گرفت. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر معادالت ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر مراغه در سال ،1403 به تعداد 4500 نفر بود. از این جامعه، 381 نفر به عنوان نمونه پژوهش با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های خودشیفتگی سایبری )ONPI)، عزت نفس جسمانی )CPSES)، هویت اجتماعی )SIQ ) و شایستگی اجتماعی )SCQ )بود. داده های جمعآوریشده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، روش بوتاسترپ و آزمون سوبل، و با بهره گیری از نرمافزارهای SPSS و AMOS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که عزت نفس جسمانی و هو یت اجتماعی، از طریق نقش واسطه ا ی شایستگی اجتماعی، تأثیر معنادار ی در تبیین مدل خودشیفتگی سایبری کاربران دارند .این متغیرها در مجموع 50 درصد از واریانس خودشیفتگی سایبری را تبیین کردند. اثر مستقیم هویت اجتماعی )-0/33(، شایستگ ی اجتماعی )-0/26( و عزت نفس جسمانی )-0/43( بر خودشیفتگی سا یبری معنادار بود. همچنین، اثر غیرمستقیم عزت نفس جسمانی ) -2/01=value-t )و هویت اجتماعی )-2/36=value-t )از طریق شایستگی اجتماعی نیز معنادار گزارش شد. با توجه به یافته ها، میتوان نتیجه گرفت که عزت نفس جسمانی، هویت اجتماعی و شایستگی اجتماعی تأثیر قابلتوجهی بر خودشیفتگی سایبری کاربران دارند و الزم است این عوامل در زمینه آسی بشناسی خودشیفتگی سایبری و ارتقای کیفیت تعامالت اجتماعی آنالین مورد توجه قرار گیرند.