اسداله کریمی

بازیافت محصولات پلیمری نظیر نایلون برای پیشگیری از آلودگی منابع آب و خاک، مصرف بهینه انرژی و کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای از اهمیت خاصی برخوردار هستند. توسعه روش‌های پایدار و اقتصادی همچنین انتخاب بهترین روش بازیافت از اولویت خاصی برخوردار است، که نیازمند به کارگیری فرایند تصمیم گیری چند معیاره می‌باشد. در این پژوهش از طریق تحلیل سلسله مراتبی به عنوان یکی از روش‌های مطلوب در فرایند تصمیم گیری به بررسی متدهای مختلف بازیافت نایلون پرداخته و بهترین روش موجود بر این اساس انتخاب گردیده است. در روش سلسله مراتبی ابتدا تمامی ناسازگاری‌های موثر در روش بازیافت منتخب مورد بررسی قرار گرفته، که ناسازگاری‌های محیط زیستی با ضریب تاثیر 297/0 و اختصاص 30 درصد از ناسازگاری کل به خود، مهم‌ترین عامل اثرگذاری در روند انتخاب روش بازیافت موثر است. از دیگر سو انتشار گازهای گلخانه‌ای با ضریب تاثیر 21/0 و سرمایه گذاری اولیه با 118/0 مهم‌ترین عوامل بررسی زیرپارامترهای تاثیر انتخاب بودند. همچنین ناسازگاری کل برای بازیافت نایلون ضریب تاثیر 0153/0 است. سپس به منظور تصمیم‌گیری برای انتخاب روش بازیافت از نرم افزار Expert Choice استفاده گردید که روش بازیافت هیدرولیز با 37 درصد بهترین روش بازیافت نایلون ارزیابی شد.