علی افشاری

چکیده این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان نفرت از خود و خودکشی با تأکید بر نقش معنای زندگی در عصر دیجیتال میان نوجوانان دختر شهرستان ساری صورت پذیرفته است. این پژوهش یک پژوهش کاربردی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم سال تحصیلی 1402 - 1403 شهرستان ساری تشکیل دادند. حجم نمونه در این پژوهش 357 نفر و شیوه نمونه‌گیری، نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای می‌باشد. با توجه به یافته‌های این پژوهش بین نفرت از خود با احتمال خودکشی رابطه مثبت و معنادار وجود داشته است، 14 درصد واریانس احتمال خودکشی توسط نفرت از خود تبیین شده است. همچنین بین مؤلفه‌های نفرت از خود با احتمال خودکشی رابطه مثبت و معنادار وجود داشته است. بین نفرت از خود با نقش معنای زندگی رابطه معکوس و معنادار وجود داشته است، 18 درصد واریانس نقش معنای زندگی توسط نفرت از خود تبیین شده است. همچنین بین مؤلفه‌های نفرت از خود با نقش معنای زندگی رابطه معکوس و معنادار وجود داشته است. بین نقش معنای زندگی با احتمال خودکشی رابطه معکوس و معنادار وجود داشته است، 31 درصد واریانس احتمال خودکشی توسط نقش معنای زندگی تبیین شده است. همچنین بین مؤلفه‌های نقش معنای زندگی و احتمال خودکشی رابطه معکوس و معنادار وجود داشته است. بین نفرت از خود و احتمال خودکشی با تأکید بر معنای زندگی در عصر دیجیتال رابطه مثبت و معناداری وجود داشته است و متغیر نقش معنای زندگی دارای نقش میانجی جزئی در تأثیر نفرت از خود بر احتمال خودکشی بوده است.