مقدمه: میزان اهمیت توجه در زندگی افراد بر هیچ کس پوشیده نیست، کاهش توجه و تمرکز می تواند موجب مشکلات و دشواری هایی در روابط اجتماعی و خانوادگی افراد گردد، امری که بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال استرس پس از سانحه به نوعی با آن دست به گریبان اند. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی در افزایش توجه و تمرکز در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه و اختلال اضطراب فراگیر، می باشد. روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری شامل بیماران دارای تشخیص اختلال استرس پس از سانحه و اختلال اضطراب فراگیر بنابر نسخه ی پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی در شهر قزوین می باشد که توسط روان پزشک ارجاع داده شده اند. از بین افراد ارجاع داده شده، 30 نفر دارای تشخیص اختلال استرس پس از سانحه و 30 نفر دارای تشخیص اختلال اضطراب فراگیر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره ی آزمایش و کنترل، گمارده شدند. شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به مدت 8 هفته و بصورت هفته ای یک جلسه ی2 ساعته بصورت مجزا روی هر گروه اجرا شد. برای گردآوری اطلاعات از مقیاس ذهن آگاهی MAAS و آزمون عملکرد پیوسته CPT استفاده شد. یافته های پژوهش با نرم افزار SPSS و روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: بنابر نتایج این پژوهش سطح معناداری تاثیر متغیر مستقل(گروهِ آزمایش و کنترل) بر روی متغیر وابسته ی توجه و تمرکز برای هردو گروه بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال استرس پس از سانحه برای تمام متغیرها در هردو آزمون عملکرد پیوسته CPTو مقیاس ذهن آگاهی MAAS، کمتر از 0.05 است و بنابراین معنادار می باشد. بنابراین شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی در افزایش توجه و تمرکز در هردو گروه بیماران دارای اختلال اضطراب فراگیر و اختلال استرس پس از سانحه موثر می باشد.
