علی افشاری

مقدمه: نارضایتی جنسی، گروهی از اختلالات را تشکیل می‌دهند که علامت اصلی آن‌ها ترجیح مداوم ایفای نقش جنس مخالف و داشتن این احساس است که بیمار با جنسیت اشتباهی به دنیا آمده است و همین اشتباه بودن بسیار اضطراب زا و عامل افسردگی برای این افراد می‌باشد. در اغلب موارد این افراد اقدام به تغییر جنسیت خود می‌کنند که امری نا پذیرفتنی از سوی جامعه و خانواده می‌باشد و می‌تواند مشکلات بسیاری برای فرد به بار آورد. هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه‌ای آشفتگی روان‌شناختی و رفتارهای خودکشی در بین ناراضیان جنسیتی متقاضی جراحی، جراحی‌شده و افراد عادی بود. روش: روش پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد متقاضی جراحی، جراحی‌شده و افراد عادی به تعداد 90 نفر (برای هر گروه 30 نفر) بود به منظور جمع آوری داده های پژوهش از مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (لاویبوند و لاویبوند، 1995)، پرسشنامه افکار خودکشی ( بک، 1961) و پرسشنامۀ تجدیدنظر شدۀ خودکشی (عثمان و همکاران، 2001) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس چند متغیره با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده بین گروه‌های متقاضی جراحی و عادی در هر سه متغیر اضطراب، استرس و افسردگی تفاوت معنی‌داری وجود دارد. همچنین بین افکار و اقدام به خودکشی طی زندگی گروه متقاضی با عادی و بین گروه عادی و جراحی کرده تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 >P)، بین گروه متقاضی و جراحی کرده و بین گروه عادی و جراحی کرده در فراوانی اقدام به خودکشی در یک سال گذشته تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 >P)، بین گروه متقاضی و جراحی کرده و بین گروه عادی و جراحی کرده درتهدید به خودکشی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 >P)، بین گروه متقاضی و جراحی کرده در مؤلفه احتمال اقدام به خودکشی در آینده تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 >P) و درنهایت، بین گروه متقاضی و جراحی کرده و بین گروه عادی و جراحی کرده در افکار خودکشی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 >P). نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که تشخیص درست و تغییر جنسیت در بین ناراضیان جنسیتی می‌تواند در سلامت روان و کاهش رفتارهای خودکشی تأثیر مثبتی داشته باشد.