جذب روی در خاکهای آهکی محدود بوده و کمبود آن عملکرد را کاهش میدهد. شناسایی ژنوتیپهای متحمل به کمبود روی از روشهای رفع این چالش است. در این بررسی، از شاخصهای تحمل به تنش نظیر میانگین بهرهوری و مقدار تابع عضویت جهت ارزیابی تحمل به کمبود روی ژنوتیپهای لوبیا چیتی استفاده شد. بدین منظور آزمایشی در دانشگاه زنجان به صورت آگمنت اجراء گردید. برای بررسی تفاوت بین 29 ژنوتیپ لوبیا چیتی، دو سطح روی (شاهد و محلولپاشی با غلظت یک در هزار) لحاظ شد. برای محاسبه پارامترهای مدنظر بویژه شاخص MFV، از دادههای عملکرد دانه در واکنش به کمبود و محلولپاشی روی استفاده شد. عدم معنیداری بلوکها بیانگر یکنواختی زمین آزمایشی بود. آزمون T نشان داد، کمبود و محلولپاشی روی بر عملکرد دانه تأثیر معنیداری داشت. با مصرف روی، عملکرد دانه در همه ژنوتیپها به طور میانگین 84/29درصد افزایش یافت. براساس معیارها، ژنوتیپها به پنج گروه تفکیک شد. بیشترین MP متعلق به ژنوتیپ KS-21567 (367 گرم بر مترمربع) بود که ZE آن برابر 59/85درصد میباشد. کمترین MP (230 گرم بر مترمربع) در ژنوتیپ KBC-22138 با کارایی روی 32/77درصد بهدست آمد. سرانجام با شناسایی ژنوتیپهای رویکارا و دارای پتانسیل عملکرد بالا، توسعه ارقام مطلوب در برنامه های بهنژادی، امکانپذیر بوده و میتوان گفت شاخصهای MFV و MP در جداسازی و دستهبندی ژنوتیپها قابل استفاده میباشد.