یکی از کارویژه های حکمرانی فراهم نمودن امنیت و آرامش اجتماعی برای تابعان خود می باشد. از طرفی جرم و ترس از آن در شهرهای معاصریکی از مهم ترین موانع در دستیابی به امنیت پایدار اجتماعی و کیفیت زندگی محسوب می شود. پیشگیری از جرم را می توان در پارادایم حکمرانی کیفری برای مبارزه با جرم مورد توجه قرار داد. در دهه های اخیر، رویکرد پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی(CPTED) به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه، بر طراحی کالبدی فضا برای کاهش فرصت های وقوع جرم تاکید داشته است. از طرف دیگر، ظهور پارادایم شهرهای هوشمند و تحول در شیوه های حکمرانی شهری، ضرورت بازاندیشی در اصول سنتی(CPTED) را برجسته کرده است. بر همین اساس در این مقاله که به روش توصیفی تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانه ای انجام گرفته است، به دنبال تبیین چارچوب های نظری (Smart CPTED) در بستر حکمرانی شهری هوشمند که آن را از قلمرو سنتی با کارکردهای نظارت طبیعی، کنترل دسترسی، قلمروگرایی و نگهداری تقویت نموده و آن را از حالت واکنشی به حالت پیش بینی کننده ارتقا دهد، هستیم. یافته های پژوهش نشان می دهند که حکمرانی شهری هوشمند، با تلفیق فناوری های تحلیلی مبتنی بر هوش مصنوعی و شبکه های در بستر فضای سایبر، فصلی نو از پیشگیری از جرم را می گشاید که نه تنها بر سخت افزار شهری، بلکه بر پویایی های اجتماعی، کیفیت زندگی و مشارکت اجتماعی شهروندان در محیط های دیجیتالی تاکید دارد.
