دانهی کدوی تخمکاغذی بهدلیل وجود مقادیر بالای روغن اهمیت زیادی در تغذیه و صنایع داروسازی دارد. بهمنظور بررسی تأثیر کاربرد بیوچار ) 0 10 تن در هکتار( و محلولپاشی با نانوذره روی )عدم محلولپاشی، 2 و 4 میلیگرم در لیتر( آزمایش فاکتوریل بر مبنای طرح بلوکهای کامل تصادفی در مزرعه اجرا شد. تعداد میوه در بوته و محتوای روی برگ در تیمارهای 5 و 10 تن در هکتار بیوچار با هر دو سطح محلولپاشی نانوذره روی افزایش یافت. تیمار 10 تن در هکتار بیوچار با محلولپاشی هر دو سطح نانوذره روی موجب افزایش تعداد دانه در میوه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت، و عملکرد روغن شد. تیمار 5 تن در هکتار بیوچار با محلولپاشی 4 میلیگرم در لیتر نانوذرهی روی و تیمار 10 تن در هکتار بیوچار با محلولپاشی هردو غلظت نانوذره موجب افزایش وزن صددانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص کلروفیل گیاه شد. بیشترین محتوای فنل کل در تیمار 5 و 10 تن در هکتار بیوچار با محلولپاشی 4 میلیگرم در لیتر نانوذره روی مشاهده شد. محتوای آب نسبی برگ و آنتوسیانین در تیمار 10 تن در هکتار بیوچار افزایش یافت. درکل نتایج حاصل از بررسی حاضر نشان داد که استفاده از 10 تن در هکتار بیوچار همراه با محلولپاشی غلظتهای 2 و 4 میلیگرم در لیتر نانوذره روی موجب افزایش صفات عملکردی و فیزیولوژیکی گیاه شد.
