اندازه دانه بهعنوان یکی از پارامترهای کلیدی ساختاری، نقش مهمی در تعیین رفتار مکانیکی و فیزیکی مواد فلزی ایفا میکند. عملیات ساچمه زنی با اعمال تنشهای فشاری شدید به سطح ماده، اندازهدانهها را بهطور قابل ملاحظهای در لایه سطحی کاهش میدهد؛ لذا، در این پژوهش، تأثیر عملیات سایش مکانیکی سطح بر رفتار مکانیکی و خوردگی آلومینیوم آلیاژی 7075 با تغییر مدتزمان ساچمهزنی و اندازه ساچمه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که این فرایند، بدون توجه به پارامترهای اعمالی علاوه بر ریزدانه سازی از حدود 15 میکرومتر به کمتر از 3 میکرومتر، سختی نمونهها را به طور قابلملاحظهای تا 50 درصد افزایش میدهد. افزایش مدتزمان ساچمهزنی و کاهش قطر ساچمه منجر به افزایش بیشتر سختی شد، بهطوریکه نمونه با ساچمه 3 میلیمتری و زمان 10 دقیقه (نمونه 3-10) بیشترین سختی (72 ویکرز، معادل 50 درصد افزایش) را نشان داد. همچنین، عملیات ساچمهزنی موجب کاهش نرخ خوردگی پلاریزاسیون نمونهها نسبت به حالت خام اولیه شد و نمونه 3-10 کمترین نرخ خوردگی را داشت. نتایج آزمون امپدانس الکتروشیمیایی نیز با آزمون پلاریزاسیون تطابق داشته و افزایش مقاومت امپدانسی و افزایش مقاومت به خوردگی در نمونههای فراوریشده را تایید کرد. همچنین، ریزدانهشدن ساختار سطح و افزایش مساحت مرزدانهها، علیرغم افزایش زبری، مقاومت به خوردگی را افزایش میدهد. عملیات سایش مکانیکی سطح باعث تشکیل لایه سختشدهای شد که ضخامت آن با افزایش مدتزمان ساجمهزنی و کاهش قطر ساچمه بیشتر گردید و توزیع یکنواخت فازهای بینفلزی و ریزدانه شدن ساختار، خوردگی را از حالت موضعی به یکنواخت تغییر داد. این تغییرات در الگوهای پراش اشعه ایکس با کاهش شدت و افزایش پهنای پیکها مشاهده شد.
