امروزه، شهرها علاوه بر آنکه به عنوان کانون اصلی بروز مشکلات و چالشهای بشری شناخته میشوند، به عنوان مهمترین عامل پایداری و بقا نیز شناخته میشوند. از همین رو، تقاضا برای توسعه پایداری شهری و شهرهای پایدار مهمترین خواسته فراروی بشریت در قرن بیستم و یکم بوده است. توجه به پایداری در همه امور و فعالیتها منجر به ارتقا کیفیت زندگی و توسعه انسانی شده و بقای جوامع انسانی را تضمین میکند. این امر به ویژه در گردشگری از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ چرا که امروزه گردشگری به عنوان یکی از پویاترین صنعتهای دنیا در بین سه صنعت اقتصادی اشتغالزا قرار دارد. توسعه گردشگری رابطه متقابلی با اصول و شاخصهای پایداری در ابعاد مختلف داشته و اثرات مثبت و منفی قابل توجهی بر اقتصاد، محیطزیست، جوامع و فرهنگهای سراسر جهان گذاشته است. آن چیزی که در عصر کنونی ـ توأم با ناپایداریهای متعدد از یکسو و رونق گردشگری از دیگر سو ـ حائز اهمیت است، توجه بر گردشگری در کنار پایداری جوامع و محیطهای شهری است تا از آسیبپذیری مردم و جوامع کاسته شود. موضوعی که از آن به گردشگری پایدار یاد میشود و یکی از موضوعات نوینی است که در عصر حاضر توچه روزافزونی را به خود جلب کرده است. بر همین اساس، تحقیق پیشرو با عنایت به پایداری و توسعه پایدار و مفهوم گردشگری پایدار که برآمده از آن است، به دنبال تبیین این موضوع و اهمیت آن در برنامهریزی و ساخت شهرهای پایدار میباشد. از همین رو، در ابتدا مفهوم پایداری و شهر پایدار بررسی و در ادامه گردشگری، انواع آن و گردشگری پایدار تشریح میگردد. این پژوهش از آنجا که صرفا به مرور ادبیات پرداخته، بر مطالعات کتابخانهای استوار بوده و جنبه نظری و تئوریکی دارد.
