تحول در رویکردهای حکمرانی محیطزیست و منابع طبیعی از الگوهای دولتمحور به الگوهای شبکهای، مشارکتی و تطبیقی، ضرورت بازاندیشی در نظریههای حاکم بر این حوزه را دوچندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، طبقهبندی و تحلیل نظریههای حکمرانی مؤثر در ارتقای تابآوری محیطزیستی، با بهرهگیری از رویکرد مرور نظاممند ادبیات موضوع انجام شد
