کاهش دسترسی به آب میتواند از طریق محدودکردن گسترش سلولی و کاهش ظرفیت فتوسنتزی، توسعه اندامهای رویشی را مختل کند. کلسیم به دلیل نقش ساختاری و تنظیمی خود در حفظ پایداری سلولی و پاسخ گیاه به تنشهای محیطی، میتواند در کاهش آثار منفی کمبود آب مؤثر باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر شدتهای مختلف تنش خشکی و محلولپاشی کلسیم بر رشد رویشی انگور بیدانه سفید (Vitis vinifera L.) انجام شد. تنش خشکی در سه سطح پتانسیل آب خاک و محلولپاشی کلسیم در دو سطح صفر و یک درصد نیترات کلسیم اعمال شد. تعداد برگ شاخه اصلی، تعداد برگ شاخه فرعی، طول شاخه اصلی و طول شاخه فرعی بهعنوان شاخصهای رشد رویشی اندازهگیری شدند. برای ارزیابی همزمان پاسخ تیمارها و روابط بین صفات، از بایپلات تیمار در صفت استفاده شد. دو مؤلفه اصلی نخست بهترتیب 84 و 13 درصد از واریانس کل را تبیین کردند و در مجموع 97 درصد از تغییرات دادهها را پوشش دادند. نتایج نشان داد که شرایط بدون تنش، بهویژه همراه با کاربرد کلسیم، در حفظ عملکرد بالاتر برخی صفات رشد رویشی مؤثر بود، در حالی که افزایش شدت تنش خشکی موجب کاهش عملکرد نسبی صفات و تغییر موقعیت تیمارها در فضای چندمتغیره شد. تعداد برگ شاخه فرعی، تعداد برگ شاخه اصلی و طول شاخه اصلی روابط مثبت و نسبتاً نزدیکی با یکدیگر داشتند، در حالی که طول شاخه فرعی ارتباط ضعیفتری با این صفات نشان داد. تحلیل صفت ایدهآل، تعداد برگ شاخه فرعی را بهعنوان مناسبترین صفت برای تمایز تیمارها شناسایی کرد. در مجموع، کاربرد کلسیم توانست در برخی سطوح تنش بخشی از کاهش رشد ناشی از محدودیت آب را تعدیل کند، اگرچه میزان پاسخ به شدت تنش و نوع صفت وابسته بود.