چالشهای دوگانه تغییرات اقلیمی و رشد جمعیت، تنشها را بر روی محصولات کشاورزی تشدید کرده و منجر به کاهش رشد، عملکرد و امنیت غذایی شده است. فنون اصلاح سنتی با رویکردهای مولکولی مانند انتخاب به کمک نشانگر و نقشهیابی مکانهای ژنی صفات کمی، تکامل یافتهاند که اصلاح صفات را تسریع میکنند. بهنژادی با تراریختگی، امکان انتقال ژنهای مفید را در بین گونهها فراهم میکند، اما پیشرفتهای اخیر، تمرکز را به سمت رویکردهای دقیقتر، مانند RNA مداخلهگر و ابزارهای ویرایش ژنوم، تغییر داده است. این فناوریها، تغیییرات ژنتیکی دقیق و کنترلشده را برای بهبود صفات امکانپذیر میکنند. ادغام پلتفرمهای پیشرفته، همراه با روشهای قوی مبتنی بر هوش مصنوعی، انقلابی در تعیین ژنوم گیاهان زراعی ایجاد کرده است. تجزیه و تحلیل دادههای بیولوژیکی در مقیاس بزرگ مبتنی بر هوش مصنوعی، منجر به آشکار شدن شبکههای ژنتیکی پیچیده و مسیرهای تنظیمی شده است که زیربنای پاسخهای تنش، رشد و عملکرد هستند. این گیاهان زراعی، شکافهای کاربرد آزمایشگاهی در مزرعه را با کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی، کاهش شکافهای عملکرد، تابآوری اقلیمی و غنیسازی تغذیهای، پر میکنند. چنین محصولاتی در شرایط سخت محیطی رشد میکنند و مسیر را برای توسعه سیستمهای زراعی مقاوم و پایدار در اکوسیستمهای دائماً در حال افزایش جمعیت و گرمایش، هموار میکنند.
