سیاست در دیدگاه علامه جعفری عبارت است از مدیریت و هدایت مردم جامعه به سوی عالی ترین هدف های مادی و معنوی آنان در قلمرو فردی و حیات اجتماعی. علامه جعفری سیاست را در جهت پیشبرد حیات معقول و اگاهانه انسان تعریف میکند و معتقد است که سیاست بدون توجه به حیات معقول سبب میشود تا زندگی افراد جامعه به تباهی کشیده شود. وی بر این اساس سیاست و دین را هم مسیر و در جهت رسیدن انسان به حیات معقول بیان میکند و حتی معتقد است که سیاست رابطه ای تنگاتنگ با فرهنگ دارد چرا که سیاست و فرهنگ بایستی در خدمت حیات معقول انسان باشند.
