بهمنظور بررسی اثر کاربرد روی و منگنز بر وزن تر میوه و جذب برخی عناصر درشت مغذی و ریزمغذی گیاه خیار گلخانهای، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کامالً تصادفی با دو فاکتور و سه تکرار اجرا شد. فاکتور اول: روی در غلظتهای ،0/05 5 و 10 میلیگرم در لیتر و فاکتور دوم منگنز در غلظتهای ،0/5 2 و 4 میلیگرم در لیتر به شکل محلول غذایی بهکار برده شد. نتایج نشان داد بیشترین عملکرد میوه در غلظت 10 میلیگرم در لیتر روی بدست آمد درحالیکه افزایش منگنز منجر به کاهش عملکرد شد. همچنین کاربرد روی و منگنز تأثیری در میزان عنصر پتاسیم برگ و میوه نداشت. کاربرد روی نیز تغییری در میزان تجمع کلسیم در برگ و میوه ایجاد نکرد ولی افزایش غلظت منگنز در محلول غذایی باعث کاهش محتوای کلسیم در برگ و میوه خیار شد. غلظت عناصر آهن و مس در اثر کاربرد 10 میلیگرم در لیتر روی و 4 میلیگرم در لیتر منگنز در محلول غذایی، کاهش یافتند. در نهایت، مشخص شد که افزایش روی در محلول غذایی، باعث کاهش منگنز در برگ و میوه و افزایش روی در برگ و میوه شد. همچنین کاربرد منگنز در غلظت 4 میلیگرم در لیتر، منجر به کاهش روی و افزایش منگنز در برگ و میوه خیار شد. در کل، با افزایش غلظت روی و منگنز در محلول غذایی، میزان جذب عناصر مس و آهن در برگ و میوه خیار کاهش یافت ولی افزایش مقدار روی و منگنز به ترتیب تا غلظت 5 و 2 میلیگرم در لیتر در محلول غذایی در جهت افزایش عملکرد و ارزش غذایی خیار قابل توصیه است.
