این پژوهش با بهره‌گیری از رویکرد پدیدارشناختی و نظریۀ میدان، سرمایه و عادت‌واره پیر بوردیو، به بررسی تجربه‌های زیستۀ مترجمان رسمی زبان فرانسه در ایران می‌پردازد. هدف اصلی مطالعه، نشان دادن تأثیر توزیع سرمایه نمادین، به ویژه عنوان «مترجم اصلی» بر عدالت، اعتماد و هویت حرفه‌ای است. داده‌ها از دو منبع گردآوری شد: گروه اول داده‌ها، شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با پنج مترجم است. در کنار مصاحبه‌ها، گفتگوهای طبیعی در یک گروه تلگرامی ویژۀ مترجمان رسمی _دارای 621 عضو مترجم رسمی__ نیز گردآوری شد و با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت. این تحلیل با هدف شناسایی الگوهای تکرارشونده در ادراک مترجمان از عدالت حرفه‌ای، اعتماد نهادی و تجربه‌های مرتبط با عنوان «مترجم اصلی» انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد بسیاری از مشارکت‌کنندگان، عنوان «مترجم اصلی» را عاملی در بازتولید نابرابری حرفه‌ای ادراک می‌کنند. تجربه‌های تبعیض، کنار گذاشته شدن، بی‌اعتمادی به نهادهای داخلی و خارجی، و پیامدهای روانی مانند ناامیدی و بی‌انگیزگی، بخش عمدۀ تجربۀ زیستۀ مترجمان «غیر اصلی» را شکل می‌دهد. داده‌های پژوهش حاکی از آن است که برخی مشارکت‌کنندگان، تجربه‌های خود را به‌گونه‌ای توصیف می‌کردند که می‌توان آن را در چارچوب مفهوم «سلطه نمادین» بوردیو تفسیر کرد. این مطالعه بر لزوم شفاف‌سازی فرآیندهای نهادی، بازنگری در سازوکارهای اعتباردهی و توجه به تجربه‌های روزمره تاکید دارد و نشان می‌دهد که چگونه روابط قدرت از طریق فعالیت‌های حرفه‌ای روزمره مشروعیت می‌یابد و نابرابری‌ها را در حوزۀ ترجمۀ رسمی بازتولید می‌کند.
