مقاله عضو هیأت علمی دانشگاه مراغه درباره رفتار پویای سطوح در چارچوبهای فلز-آلی در مجله Chemical Society Reviews، منتشر شد؛ پژوهشی که دیدگاهی جدید برای طراحی هدفمند نانومواد مورد استفاده در انرژی، پزشکی و سایر فناوریهای پیشرفته ارائه میکند.
دکتر رضا اباذری، عضو هیأت علمی دانشگاه مراغه، در این خصوص گفت: این مقاله در مجله Chemical Society Reviews با ضریب تأثیر 39.3 منتشر شده است؛ نشریهای که در رتبه سوم گروه موضوعی CHEMISTRY, MULTIDISCIPLINARY قرار دارد.
وی با اشاره به اهمیت این پژوهش افزود: این مقاله با تکیه بر مهندسی ساختار، افقهای جدیدی را پیش روی محققان حوزه انرژی، محیط زیست، کشاورزی و پزشکی و حتی ساخت غضروف و مفصل قرار میدهد تا بتوانند با طراحی هدفمندتر، از مواد جایگزین و کارآمدتری استفاده کنند.
دکتر اباذری درباره موضوع اصلی این پژوهش گفت: در این مطالعه، برای نخستین بار توانستیم رفتار پویای سطحی در چارچوبهای فلز-آلی را بهصورت دقیق تفکیک و تبیین کنیم. پیش از این، درک تفاوت میان پویایی سطوح مختلف این ساختارها یکی از چالشهای مهم پژوهشگران به شمار میرفت.
وی توضیح داد: چارچوبهای فلز-آلی، نسل جدیدی از نانومواد متخلخل بلوری هستند که به دلیل ویژگیهایی همچون مساحت سطح بالا، تخلخل زیاد، پایداری حرارتی و شیمیایی و چگالی پایین، توجه گستردهای را در علوم مختلف به خود جلب کردهاند.
سرآمد علمی کشور ادامه داد: ما در این مقاله موفق شدیم ویژگیهای پویای سه سطح مختلف شامل سطح کلاسترهای فلزی، سطح لیگاندهای آلی و سطح چارچوب گسترده را از یکدیگر تفکیک کنیم. این دیدگاه جدید نشان میدهد که عملکرد این مواد تنها به ساختار ثابت آنها وابسته نیست، بلکه رفتار پویای سطوح آنها نقش تعیینکنندهای در کاراییشان دارد.
وی افزود: این رویکرد جدید میتواند به جای روشهای مبتنی بر آزمون و خطا، امکان طراحی و کنترل دقیقتر مواد را فراهم کند. همچنین این یافتهها میتواند به توسعه کاربردهای پیشرفتهای همچون جذب و جداسازی گازها، کاتالیزورهای نوین، حسگرها و نسل آینده باتریها کمک کند.
دکتر اباذری خاطرنشان کرد: تمامی این پویاییها حاصل شکستن و شکلگیری مجدد پیوندهای هماهنگی تحت تأثیر عواملی مانند نور، گرما، فشار، حلالها و میدانهای الکتریکی است و همین موضوع قابلیتهای متنوعی را برای این مواد ایجاد میکند.
وی تأکید کرد: نتایج این پژوهش نشان داد که چارچوبهای فلز-آلی صرفاً مواد متخلخل ایستا نیستند، بلکه سطوح پویای آنها عامل اصلی در عملکرد و کارایی این ساختارها محسوب میشود.
اطلاعات تکمیلی این مقاله از طریق لینک زیر در دسترس است: https://pubs.rsc.org/en/content/articlelanding/2026/cs/d5cs01236h/unauth