عنوان	ارزیابی کاربرد اسید هیومیک بر ویژگی های کمی و کیفی گشنیز (Corindrum sativum L.) تحت تأثیر سطوح مختلف کودی
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	اسانس، گشنیز، عملکرد دانه، کود دامی و ورمی کمپوست
چکیده	به منظور بررسی تأثیر اسید هیومیک و کودهای آلی و شیمیایی بر بعضی صفات مورفولوژیکی و عملکرد کمی و کیفی گشنیز، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی 1398 در مزرعه تحقیقاتی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه اجرا گردید. عامل اصلی تیمارهای کودی شامل شاهد، کود دامی ، ورمی کمپوست و کود شیمیایی (بر اساس توصیه کودی) و عامل فرعی کود آبیاری با اسید هیومیک در مراحل قبل از گلدهی و بعد از گلدهی و شاهد بودند. نتایج نشان داد که بیشترین قطر ساقه اصلی (882/6 میلی متر)، تعداد چتر در بوته (69/22 عدد) و وزن هزار دانه (124/8 گرم) در تیمارهای کودهای شیمیایی و بیشترین تعداد دانه در چتر (09/81 )، عملکرد دانه (3/261 گرم در مترمربع)، عملکرد اسانس (6/0 گرم در مترمربع) و درصد اسانس (24/0 درصد) با کاربرد کودهای شیمیایی و ورمی کمپوست به دست آمد. در رابطه با اسید هیومیک، بیشترین ارتفاع بوته (85/74 سانتی متر) و تعداد چترک در چتر ( 55/32 عدد) با کاربرد آن قبل از گلدهی و وزن خشک چتر در بوته (677/7 گرم) با کاربرد آن بعد از گلدهی به دست آمد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که برهمکنش کاربرد کودهای شیمیایی و آلی و اسید هیومیک بر تعداد ساقه فرعی و عملکرد بیولوژیکی معنی دار شد. به طوریکه بیشترین تعداد ساقه فرعی (667/7 عدد) در تیمار ورمی کمپوست + اسید هیومیک قبل از گلدهی و بیشترین مقدار عملکرد بیولوژیکی (3/753گرم در مترمربع) در تیمار ورمی کمپوست + اسید هیومیک بعد از گلدهی به ترتیب با 3/51 و 58/34 درصد افزایش نسبت به شاهد به دست آمد. به طورکلی نتایج آزمایش نشان داد که تیمارهای کودی آلی و شیمیایی و کود آبیاری با اسید هیومیک بر بسیاری از صفات اندازه گیری شده نسبت به شاهد بر مؤثرتر بودند.
پژوهشگران	یوسف نصیری (استاد راهنما)، فرزاد رسولی (استاد مشاور)، عباس سلطانی زاده اصل (دانشجو)، شهریار دشتی (داور)