عنوان	پلی‌فنل اکسیدازها در گیاهان
نوع پژوهش	کتاب
کلیدواژه‌ها	پلی فنل اکسیدازها، منوفنل منواکسیژنازها
چکیده	پلی فنل اکسیدازها (PPOs) آنزیم‌های حاوی مس بوده و توسط نوکلئوتیدهای هسته‌ای کد می‌شوند. این آنزیم‌ها از نظر فیلوژنتیکی توزیع متنوعی در میان گیاهان، جانداران و باکتر‌ی‌ها دارند (یوروک و مارشال ، 2003؛ مایر ، 2006). علاوه بر گستردگی حضورشان، پلی فنل اکسیدازها در بافت‌های گیاهی متعددی گزارش شده‌اند (وموس-ویگیازو ، 1981؛ شرمن و همکاران ، 1991 و 1995؛ یورک و مارشال، 2005). به طور حیرت انگیزی، خانواده‌های چندژنی برای چندین پلی فنل اکسیدازهای گیاهی گزارش شده‌ است، با این وجود عملکرد بیولوژیکی منحصر به فرد بسیاری از آن‌ها شناخته نشده است (اندرسون و همکاران، 2006). پلی فنل اکسیدازها اغلب به تیروزینار، فنلاز، کاتکولاز، کرسولاز، پلی فنلاز یا کاتکول اکسیداز نسبت داده می‌شوند (ویتاکر ،1994 و 1996؛ یورک و مارشال، 2006). گاهی در فرهنگ نامگذاری آنزیمی، پلی فنل اکسیدازها به منوفنل منواکسیژنازها (EC 1.14.18.1) و دی فنل: اکسیژن اکسیدو رداکتازها (EC 1.10.3.2) تفکیک می‌شوند (مایر، 2006). اما در این کتاب اصطلاح رایج یعنی پلی فنل اکسیداز بکار برده خواهد شد. کارکردهای بیولوژیکی مختلفی به پلی فنل اکسیدازهای گیاهی نسبت داده می‌شود، اما آن‌ها بیشتر به دلیل دخیل بودنشان در فرآیند قهوه‌ای شدن ناخواسته محصولات گیاهی شناخته می‌شوند. واکنش نامطلوب قهوه‌ای شدن توجه بسیاری از محققین به خصوص اصلاحگران، فیزیولوژیست‌ها و دانشمندان علوم صنایع غذایی را به خود جلب کرده است.
پژوهشگران	محمدرضا مرشدلو (نفر اول)، حسین احمدی (نفر دوم)، کریم فرمانپور کلالق (نفر سوم)