عنوان	حکمرانی شبکه ای و مدیریت شهری:از رویکرد سنتی تا مدل های نوین
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	حکمرانی شبکه ای، مدیریت شهری، مشارکت چندبازیگر، حکمرانی دیجیتال، سیاستگذاری شهری، ایران
چکیده	تحولات پیچیده اجتماعی، اقتصادی و فناورانه در دهه های اخیر نشان داده است که الگوهای سنتی مدیریت شهری مبتنی بر تمرکز و بوروکراسی، دیگر قادر به پاسخگویی به نیازهای چندبُعدی شهرهای معاصرنیستند. در این پژوهش، با هدف تبیین تحول از رویکردهای سنتی به مدلهای نوین حکمرانی شبکه ای در مدیریت شهری، از روش تحلیلی–توصیفی ومرورنظام مند منابع نظری وتجربی بکار گرفته شده است.یافته هانشان میدهدکه حکمرانی شبکه ای،به عنوان پارادایمی نوین،برهمکاری افقی،تعامل میا نبخشی ویادگیری جمعی میان بازیگران مختلف-اعم از دولت،بخش خصوصی،نهادهای مدنی وشهروندان- استوار است. تحلیل تطبیقی نشان میدهد که در سطح جهانی، این الگو با تأکید بر فناوری و داده محوری موجب ارتقای شفافیت، پاسخگویی و نوآوری در اداره شهرها شده است. در ایران نیز، با وجود چالشهایی چون تمرکزگرایی نهادی و ضعف اعتماد اجتماعی، ظرفیتهای قابل توجهی برای استقرار این الگو از طریق اصالح ساختارهای قانونی، تفویض اختیار، و توسعه حکمرانی دیجیتال وجود دارد. نتیجه پژوهش بر ضرورت گذار تدریجی ازمدیریت شهری سلسلهمراتبی به نظامی شبکه ای و مشارکتی تأکید دارد که میتواند زمینه ساز توسعه پایدار و حکمرانی کارآمد شهری در کشور باشد.
پژوهشگران	منیژه لاله پور (نفر اول)، هوشنگ سرور گوگ تپه (نفر دوم)، الهه ملک زاده (نفر سوم)