عنوان	فرسایش زیستی و قشرسازی پوسته های اربیتولین بارمین فوقانی (کرتاسه زیرین) واقع در حوضه رسوبی کپه داغ، شمال شرق ایران
نوع پژوهش	طرح پژوهشی خاتمه یافته
کلیدواژه‌ها	فرسایش زیستی، قشرسازی، اربیتولین، بارمین فوقانی، کپه داغ
چکیده	آثار فرسایش‌زیستی و قشرسازی بر روی پوسته‌های اربیتولینید و همچنین اتصال‌زیستی پوسته‌های اربیتولینید بر روی سایر زیستمندان در ایران و سایر نقاط دنیا در مقایسه با سایر روزنداران کف‌زی بزرگتر مانند نومولیتیدها کمتر مستند شده‌اند. از دلایل این امر می‌توان به اصول نمونه‌برداری و دشواری تشخیص این امر در شواهد فسیلی اشاره نمود. در پژوهش حاضر، بررسی آثار فرسایش زیستی بر روی اربیتولینیدهای توالی‌های بارمین بالایی (کرتاسه پایینی) سازند سرچشمه، حوضه رسوبی کپه‌داغ (شمال شرقی ایران) هدف مطالعه می‌باشد. سازند سرچشمه در برش پیغو واقع در غرب حوضه رسوبی کپه‌داغ با ضخامت 218 متر حاوی سنگ‌شناسی غالب مارن همراه با میان لایه‌هایی از مارن آهکی می‌باشد که برخی افق‌های آهکی آن حاوی پوسته‌های متعددی از اربیتولین‌ها بوده و بر همین اساس، بر روی زیستمندانی شامل برخی دوکفه‌ای‌ها نیز آثار اتصال زیستی اربیتولین‌ها و برخی آثار فرسایش‌زیستی و قشرسازی بخصوص در قاعده این سازند دیده می‌شود که در مرحله عملیات صحرایی از آنها نمونه‌برداری به عمل آمد. بر اساس تهیه مقاطع نازک و مطالعات صورت گرفته تعداد چهار اثر زیست فرسایشی Entobia، Trypanites، Oichnus و Gastrochaenolites به همراه قشرسازی‌هایی توسط روزنداران nubeculariid ، بریوزوآ و مرجان، شناسایی و ثبت شدند.
پژوهشگران	اسریپات جین (همکار)، میر امیر صلاحی (نفر اول)