عنوان	بررسی تأثیر لکه‌های سبز و ویژگی‌های بیوفیزیکی سطح بر الگوی جزایر حرارتی شهری با استفاده از سنجش از دور و GIS (مطالعه موردی: موصل)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	جزایر حرارتی شهری (UHIs) دمای سطح زمین NDVI اقلیم شناسی شهری سطوح نفوذ ناپذیر موصل عراق
چکیده	جزایر حرارتی شهری، چالشی محیط زیستی در شهرهای در حال توسعه مانند موصل هستند. که در اثر کاهش پوشش گیاهی و افزایش سطوح نفوذناپذیر تشدید میشود. این پژوهش با استفاده از تصاویر لندست 9 ،MODIS و سنتینل 2A و پردازش شیگرا، نقش تغییرات کاربری اراضی و ویژگیهای سطح زمین در شکلگیری SUHI موصل در 2024 را بررسی کرده است. یافته ها نشان داد پوشش گیاهی بیشترین اثر خنک کنندگی را دارد و با دمای سطح رابطه منفی قوی (833.0 = -r(دارد، در حالی که سطوح ساخته شده با شاخصهای NDBI و SI رابطۀ مثبت با دما دارند. مناطق دارای پوشش گیاهی تا 6.5 درجه خنک تر از مناطق شهری متراکم بودند. بیشترین تأثیر در تشدید جزایر حرارتی مربوط به مناطق ساخته شده است، در حالی که فضاهای سبز و کشاورزی نقش مهمی در کاهش دما دارند. خنککنندگی لکه های سبز در روز بیشتر از شب است. در تابستان، شدت SUHI افزایش یافته و بیشترین دما تا 43 درجه در نواحی حاشیهای مشاهده شد، در حالی که مرکز شهر گرمای بیشتری در شب حفظ کرد. شاخص GSCEI کاهش دمای محیط تا 5.2 درجه در اطراف لکه های سبز را تأیید کرد. توزیع نامتوازن فضاهای سبز و ویژگیهای سطح زمین نقش اساسی در شدت و گستره SUHI دارد.
پژوهشگران	ابراهیم سامی (نفر اول)، محمد صالح سیش (نفر دوم)، کیوان محمدزاده (نفر سوم)